آشفته بازار + امید وصال + خسروي دارم

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

خسروي دارم كه باشد ماه تابان همه

خسروي دارم كه باشد ددشمنا ن را ملحمه

-----------------------------

خسروي دارم كه باشد صد برابر با جنان

خسروي دارم كه باشد در زمين شاه جهان

-----------------------------

خسروي دارم كه باشد رازدار فاطمه – س -

خسروي دارم كه دارد صد نشان فاطمه– س –

--------------------------------

خسروي دارم نباشد مثل او در هر زمان

خسروي دارم كه پنهان است و ظاهر در جهان

------------------------------

خسروي دارم كه باشد مختفي در قلبمان

خسروي دارم نهان ازآن نشان بي نشان

------------------------------------

خسروي دارم  بيايد تا جهان روشن شود

خسروي دارم كه عشقش مر تورا ايمان شود

----------------------------------

خسروي دارم كه خالش خلوت جان و دل است

خسروي دارم كه پيمان بسته از عهد الست

---------------------------------------

خسروي دارم كه رويش مهرتابان راخجل

خسروي دارم زعدلش ظلم ظالم مضمحل

-------------------------------------

خسروي دارم  بيايد تا دلم روشن كند

خسروي دارم  بيايد تا جهان گلشن كند

-----------------------------------

خسروي دارم  بيانش مثل دريا نيلگون

خسروي دارم  كند ظلم وستم را واژگون

**************

امید وصال

آنگه که چکه می کرد زشیر قلب من عشق

صدای آب می داد نوای دلربایش

به آسمان آبی خیره شدم ندیدم

بجز دو صد نگاهش ، نشسته ام به راهش

نظر به آن جمالش ، به خال بی مثالش

به رفتن پگاهش ، به هیبت جلالش

عجب مدار از من چنین شکسته قلبم

مگربیاید از ره ، ببینم آن جمالش

به رو ء یت هلالش ، زگیسوی سیاهش

بچینم از رخ او ، گلی ازآن وصالش

بریده باد دستم ، بسی قلم شکستم

به لطف دوست بستم ، امید بر وصالش

***********

آشفته بازار

وجودم نخ نما گشته به مقراض فراموشی

زبس از یاد بردی تو ، مرا در دام بیهوشی

فلک افسونگری بنمود و مکرو حیله هایی کرد

امان از دست این مردم ، امان از حرف درگوشی

برفتی تو و تنها شد دل زار و نزار من

خیال و فکر من این بود که در وصلم بسی کوشی

چو در انظار این مردم تو با سیلی بنوازی

بسی آب و روان گشته ز چشمانم به مدهوشی

 شفای درد و درمانی ، قرار دل ، تو سامانی

رهاکردی و رفتی تو مرا در خواب خرگوشی

دراین زندان اسکندر ، من وصدها پریشانی

تویی آرامش دلها ، چرا عیبم نمی پوشی

اسیر بو ی موی تو ، دل آشفته بازارم

تویی سرو خرامانم ، چرا ازمن نظر پوشی

غزل گفتی و دُ رّ سفتی دراین هنگام مشتاقی

مدال افتخارمن همین رسم سیه پوشی

نمک پاشان زخمم شد همان چشمان پرشورت

تحمّل کرده ام امّا تو می پاشی و می پوشی

اگر چه شعر من چندان نباشد در خور رویت

ز الطاف خفیّ خود مرا لاجرعه می نوشی

-------------------------

اطلاعات اضافی